
15 października 2025 r., do Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie powróciła cenna, późnogotycka rzeźba św. Marii Magdaleny z Olszówki, datowana na koniec XV wieku. Dzieło, które historycy sztuki przypisują mistrzowi Tryptyku Świętej Trójcy, uznawane jest za jeden z najcenniejszych przykładów średniowiecznej plastyki sakralnej w Małopolsce. Pierwotnie mogło stanowić centralne przedstawienie ołtarza, prawdopodobnie wykonanego dla krakowskich dominikanów, później trafiło do Kasiny Wielkiej, a następnie do zbiorów tarnowskich.
W trakcie prac konserwatorskich rzeźba została oczyszczona z nawarstwień brudu i późniejszych przemalowań, ustabilizowano jej strukturę drewna i przywrócono pierwotną kolorystykę.
Odsłonięto oryginalną warstwę polichromii i złocenia, co pozwala dziś w pełni docenić subtelność gotyckiego modelunku i kunszt artysty.
Dzięki temu święta Maria Magdalena znów spogląda na zwiedzających z delikatnym, zamyślonym wyrazem twarzy – takim samym, jaki nadano jej pięćset lat temu.
To dzieło łączy w sobie wszystko, co w sztuce sakralnej najpiękniejsze: wiarę, rzemiosło i głęboką emocję. Święta Maria Magdalena, patronka pokuty i wierności, od wieków przedstawiana jest w sztuce jako kobieta, która „widziała Zmartwychwstałego”. W gotyckich rzeźbach z Małopolski często trzyma naczynie z wonnościami lub księgę – symbole kontemplacji i modlitwy. Tak też przedstawiona jest w tarnowskim eksponacie, który zachwyca precyzją detalu i miękkością fałdów szaty. – Nasza rzeźba jest wyjątkowa w jednym szczególnym jeszcze aspekcie, otóż Maria Magdalena w tym wyobrażeniu zamiast szat ma włosy, bo według legendy po Zmartwychwstaniu Pana Jezusa udała się na pustynię I Bóg obdarzył ją takim właśnie bogactwem.
Projekt konserwacji Marii Magdaleny oraz Tryptyku ze Szczepanowa został dofinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Wspieranie działań muzealnych kwotą 124 440 zł, przy udziale środków własnych Kurii Diecezjalnej w Tarnowie w wysokości 31 110 zł.
