Chrystus Frasobliwy
Wierzchosławice, pocz. XVI w.
kaplica cmentarna, (warsztat Wita Stwosza?)

Rzeźba ta reprezentuje okres późnego gotyku, przejście od stylu pięknego do bardziej realistycznych, a nawet ekspresyjnych środków wyrazu. Niektórzy próbują nawet łączyć rzeźbę z warsztatem Wita Stwosza. Dekoracyjnie udrapowana przepaska biodrowa o ozdobnych kaskadach fałdów związanych w supeł na lewym boku figury, skontrastowana jest z bolesnym przekrzywieniem głowy, ekspresyjną mimiką. Potęgę bólu oddają pełne dramatyzmu gesty: gest uniesionej subtelnie prawej dłoni, która niejako zastygła w momencie, gdy Chrystus, jak się wydaje, chce ściągnąć cierniową koronę; gest swobodnie opuszczonej drugiej ręki oraz zsuwającej się ze skały nogi Zbawiciela.

The Pensive Christ
Wierzchosławice, the beginning of the 16th c.
a cemetery chapel, (Veit Stoss’ workshop?)

This sculpture represents the period of late Gothic, the transition from beautiful style to more realistic one and even expressive means of expression. Some even try to link the sculpture with the workshop of Veit Stoss. The decorative thigh apron with decorative cascades of folds tied on the left side of the figure, contrasted with painful tilting of head, an expressive facial expression. The power of pain is conveyed by dramatic gestures: the gesture of the right hand raised subtly, as if it froze, the moment Christ wanted to take off the crown of thorns; gesture of the second hand lowered freely and the Savior’s foot sliding down from the rock.